Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

 

persbericht Regiokampioenschappen op 1 pk noord

26 jan 2011, 18:06

Regiokampioenschappen Groningen aanstaande

APPINGEDAM – KNHS regio Groningen organiseert in samenwerking met vereniging de Fivelruiters en manege de Veenhoeve de Indoor kampioenschappen 2011 in Appingedam. Op 29 januari is er de dressuur voor de pony's, het weekend daarna op 11 en 12 februari komt de dressuur voor de paarden aan bod en op 18 en 19 februari worden bij de paarden en de pony's de springkampioenen bekend.
“In de diverse rubrieken wordt nog volop ingeschreven, maar er verschijnen al veel interessante namen aan de start die garant lijken te staan voor sport op hoog niveau”, vertelt Helen de Koning van KNHS Groningen. “Een kampioen die bijvoorbeeld zijn eer en titel gaat verdedigen is Martijn Veenstra uit Marum (foto) die in 2010 kampioen in de klasse Z-springen werd. Veenstra komt nu uit in de klasse M,Z,ZZ. Leuk is jaarlijks dat er ook veel jonge talenten inschrijven en volop strijden voor de titels. De gevestigde orde is altijd lang niet zeker dat zij er met de titel van door gaan. Jan Oldejans heeft toegezegd tijdens de indoor de parcoursen te bouwen. Hij staat vooral bekend om zijn creatieve lijntjes in de barrage. Een mooie uitdaging voor de deelnemers.”
Ook bij de dressuur is het een grote eer om de titel te pakken. “In de Z2 dressuur zien we Linda Oosterhof in de baan die met haar paard Olevus H het reservekampioenschap pakte in 2010 en nu een kanshebster is voor de titel, maar er zijn tal van goede combinaties in de hoogste dressuurklasse. Ook in de andere klassen zal zich een boeiende strijd om de titels gaan ontwikkelen, waar ik hoge verwachtingen van heb.”
“Zaterdag gaan we beginnen om 10.30 met de pony dressuur. Daarin speelt ook de sportieve strijd de hoofdrol, maar ook het plezier dat de jeugd heeft met hun pony. Maar ook daar wordt fanatiek gestreden en leeft de titelstrijd al weken. We hopen dat dit weer een goeie start is voor een aantal weekenden met mooie paardensport”, besluit De Koning die hoop uitspreekt dat vele toeschouwers de weg zullen vinden naar Manege De Veenhoeve..

De hippische sport vult de agenda van Helen de Koning

22 okt 2010, 23:02



De hippische sport vult de agenda van Helen de Koning



NIEBERT - Als opvolgster van Roelke Nienhuis trad Helen de Koning enige tijd geleden aan in het bestuur van de KNHS 'Groningen'. De Niebertse pakte de zaken voortvarend aan, een gedreven bestuurder net zoals De Koning een gedreven sporter, jurylid en instructrice was en is. “Ik ga overal 100 procent voor,” vertelt De Koning op de hoeve in Niebert waar zij resideert en van waaruit ze helpt de toekomst van hippische sport in Groningen te vormen. Hoog tijd voor een nadere kennismaking met de vrouw voor wie het glas altijd halfvol is en nooit half leeg.

Instructrice en al 35 jaar actief verenigingslid van de rijvereniging Nienoord, tot voor kort bestuurslid van de Bontepaardenveiling, jurylid, vele jaren actief wedstrijdruiter in zowel het springen als de dressuur en nu naast haar drukke en veeleisende baan in de mode en familieomstandigheden die haar regelmatig het hele land door laten reizen ook nog bestuurslid van de KNHS 'Groningen' met opleidingen en public relations in haar portefeuille. De dagen van Helen de Koning moeten wel minimaal 30 uur per etmaal tellen. Wie met haar spreekt merkt direct een enorme liefde voor de hippische sport in al haar facetten, maar ook voor het sociale gebeuren er om heen. Het 'drama' is des te groter dat door een rugblessure de loopbaan van Z dressuuramazone en Z-springruiter Helen de Koning tot een pijnlijk einde is gekomen. “Ik zou er dolgraag weer op springen. Ik kan en mag rijden, maar dat is een kwartiertje en op een goede dag een half uurtje en er is altijd een prijs te betalen.”

Plezier
De insteek van De Koning is niet, stilstaan en treuren bij wat je niet meer kunt, maar juist veel plezier hebben van wat je wel kunt. “Ik heb altijd gereden. Op mijn zevende ging ik lessen op de HJC Manege in Tolbert en twee jaar later zijn mijn ouders naar deze boerderij verhuisd omdat er een eigen pony kwam. Ik heb gedurende vele jaren vele paarden uitgebracht in de sport. Eerst alleen dressuur, waarbij ik verschillende paarden naar het Z2 heb gereden. Later voor de opleiding voor instructrice moest ik ook springen en heb ik een springpaard geleend. Dat ging zo lekker dat ik daarmee ook ben gaan starten en binnen de kortste keren M-springen was en Groningen mocht vertegenwoordigen op het Nederlands kampioenschap in Ermelo. Dat kan, tot mijn spijt, nu niet meer, maar ik was toen ook al heel actief in de paardensport op allerlei andere manieren en daar ben ik vrolijk mee doorgegaan. Ik vind het bijvoorbeeld heel belangrijk dat ik als instructrice en jurylid niet vastroest. Ik blijf daarom steeds cursussen volgen en binnen de KNHS 'Groningen' zijn opleidingen mijn aandachtspunt en hebben we dit jaar samen met Friesland 'Train de Trainer' georganiseerd. Dat was een enorm succes met 170 aanmeldingen en een uitpuilende manege in Tolbert waar we perfect ontvangen werden en onder andere Imke Schellekens als docente hadden. Ik ben nu weer met Hergen van Hall mijn Friese collega, aan het bekijken of we dit weer kunnen organiseren, met nu bijvoorbeeld meer aandacht voor het springen.”



Aandachtige ogen
Veel dressuurruiters zullen de hun aandachtig volgende ogen van Helen de Koning kennen die met overleg een oordeel vormen over hun prestaties. “Ik ben al 20 jaar jurylid. Ik denk niet dat ik als jurylid ben veranderd, maar de tijd is wel veranderd. Ik beoordeel wat ik zie. Als iemand een perfecte uitgestrekte draf laat zien in de proef, dan krijgt diegene een 9, wordt willens en wetens een onderdeel niet getoond dan staat er ook een 0. Ik beoordeel mensen op wat ze doen tijdens de proef. En daarbij jureer ik net zo graag de B-dressuur bij de pony's als de Z2 dressuur bij de paarden. Wat mij opvalt is dat de mentaliteit is veranderd. Voor een slechte proef wordt te snel de oorzaak bij het paard of de jury of wat anders gezocht, maar bij een aantal ruiters nooit bij zichzelf. Dat is jammer. Ik ben altijd bereid uit te leggen waarom ik het cijfer heb gegeven dat er op het briefje staat. Vaak staat er ook bij: “Ga hiermee aan de slag met je instructeur.” Ik hoop dat mensen dat ook echt doen, dan kun je beter worden. Als je direct denkt dat de jury er geen verstand van heeft, heb je een gemiste kans.” Tegenwoordig geldt ook voor juryleden een voorselectie. “De KNHS is nu twee jaar lang bezig om nieuwe juryleden ook vooraf te selecteren. Ik vind dat prima. Met een betere selectie krijg je een sterker jurykorps dat goede en afgewogen oordelen kan vellen. Dan krijg je beoordelingen waar een ruiter wat mee kan.”

Dichtgeslagen kantineramen
Naast het werk als jurylid krijgt De Koning, die ook al meer dan 20 jaar lesgeeft, als instructrice van de de Rijvereniging Nienoord ook de andere kant van de medaille te zien. 'Vaak komen mijn pupillen met de opmerkingen van juryleden bij me. Ik help hen dan daarmee. Dat is erg leuk om te doen. Ik vind het erg jammer dat veel mensen snel kiezen voor privéles. Je mist dan toch ook een sociaal gedeelte, terwijl je ook bij verenigingslesssen erg veel kunt leren. Je ziet helemaal verenigingen wat leeglopen. Vroeger hadden we bij Nienoord regelmatig onderlinge evenementen waarbij iedereen vanaf 9 uur in de ochtend tot het einde van het evenement aanwezig was en de ramen van de kantine om de paar minuten moesten worden schoon geboend omdat ze helemaal dichtgeslagen waren van al die warme mensen in de ruimte. Er waren toen ook veel meer mensen in de les en actief binnen de vereniging. Dat is zoek, mensen zijn individueler geworden. Dat is best jammer.” Helen de Koning kan nog eenvoudig een paar uur vullen met verhalen. Bijvoorbeeld over over de drie keer dat ze in Lingen in Duitsland met een viertal deelnam aan de Kür op muziek, of dat ze op een beurs stond in Hanover. “Ik schrok van het aantal kilometers dat ik had gemaakt in anderhalf jaar in mijn nieuwe auto. 53.000 stond er op de teller, maar ja, ik tuf ook overal heen.”

Goede ontwikkeling
Door zich actief op te stellen kwam Helen de Koning op Indoor Tolbert in contact met Roelke Nienhuis. “Ik was Roelke al bij verschillende gelegenheden wel tegen het lijf gelopen en we weten goed wat we aan elkaar hebben. Ze vertelde dat ze wilde stoppen als bestuurslid bij de KNHS 'Groningen' en zag in mij wel een goede opvolgster. Dat overviel me op dat moment. Ik heb me eerst eens verdiept in wat het nou precies inhield. Maar het plaatje PR en opleidingen, dat sprak mij aan. Je moet ook gaan denken dat het veel extra werk betekend en hoe dat is in te passen. Uiteindelijk heb ik er heel weloverwogen ja tegen gezegd en ik moet zeggen; het is enorm leuk en steek er met veel plezier veel tijd in. Train de Trainer was een groot succes en we willen ook het Jeugd Stimulerings Plan weer oppakken. Vanaf de beginnende ruiter tot het hoogste niveau streven we naar een kwaliteitsimpuls. Veel trainers willen zich graag verder scholen en ontwikkelen, maar voor hen zijn de cursussen die in Ermelo gegeven worden qua afstand net een stap te ver. Als we dat vaker naar het Noorden kunnen halen is dat een goede ontwikkeling.”

Hergen wacht
In haar PR rol moet, ondanks het enthousiaste verhaal dat De Koning houdt, nog groeien geeft ze zelf aan. “Ik had bijvoorbeeld veel meer publiciteit verwacht rondom de outdoor kampioenschappen. Dat viel mij een beetje tegen als je ziet hoeveel energie er in is gestoken. Daarin moet ik mijn weg nog vinden, mijn contacten opbouwen, wellicht niet alleen via een persbericht maar ook met nabellen kranten informeren. Op duizend manieren is De Koning bezig. Buiten staat een paard. Haar paard. “Ik zou er zo graag op rijden, maar dat kan ik nu niet doen zoals ik dat zou willen. Ik heb er de rug en de tijd niet voor. Dan kan het nu een half uurtje en volgende weer even. Laat hem maar lekker in de wei staan genieten dan.” Dan is het opschieten. Eten en dan wachten de leerlingen en morgen Hergen van Hall. Waarom heeft zo'n dag voor Helen de Koning niet gewoon 34 uur?











MIJN MAATJE, MIJN BESTE VRIEND

31 dec 2008, 21:26





maandag29 december 2008 is mijn Cam op 5 jarige leeftijd overleden door een Hartaanval. Hij was in de tuin met een bal aan het spelen zoals iedere dag, hij loopt naar mijn moeder laat zijn bal vallen en valt zo neer en weg was hij. Ik mis hem, zijn trouwheid zijn slimheid zijn aparte dingen zijn oplettendheid en zijn zorgzaamheid naar ons toe , hij was er altijd voor ons. Hij laat een enorme leegte achter, dat zal moeten slijten maar een ding is zeker hij blijft in ons hart als een zeer speciale hond voor ons. @ Thuis today, 21:18

 

Favoriete blogs

Links